Koyaanisqatsi

'Het leven uit balans': dat is wat de Noord-Amerikaanse Hopi-indianen uitdrukken met het woord 'koyaanisqatsi'. Regisseur Godfrey Reggio maakt met Koyaanisqatsi een video-essay over het leven in Noord-Amerika en hoe de mensheid de natuur inruilt voor technologie.

Aan de hand van een beeldenreeks, gemonteerd op de tonen van de muziek van Philip Glass, toont de regisseur ons het verval van de natuur, te wijten aan menselijke interventie. Een experiment met licht, snelheid, geluid en kleur, dit alles op het cursorische muziekthema. Een hallucinerend kijk- en luisterspel, zonder één woord dialoog of uitleg. Het beeldessay begint met een reeks indrukwekkende landschappen waaruit de macht en pracht van de natuur spreekt. Gaandeweg doet de mens zijn intrede, culminerend in volle snelwegen, hectische treinstations en lopendeband werkers, bewegend op het ritme van de muziek van Philip Glass. Steeds zenuwachtiger klinken de strijkers en blazers, steeds sneller gaan de autootjes en de poppetjes. Steeds sneller, steeds drukker, steeds ingewikkelder – en dit was nog vóór het internettijdperk. Met zijn Qatsi-trilogie (Koyaanisqatsi was het eerste deel) wilde Reggio aantonen welke plek de mens en zijn technologische ontwikkelingen innamen in de natuur. Door beelden te versnellen, te herhalen of juist te vertragen benadrukt hij de vergankelijkheid van dit alles. Wat is een wolkenkrabber nou helemaal, vergeleken bij een grillige rotsformatie die miljoenen jaren in de maak was?

Aan de slag met deze film?

Via de "Bekijk..."-knoppen bovenaan de pagina kun je zien waar de film beschikbaar is. Meer informatie over het vertonen via Filmservice en hun onderwijslicentie vind je hier. Koyaanisqatsi is een iconische documentaire vanwege het visuele spektakel, maar ook vanwege de boodschap. Daarom sluit de film aan bij de vakgebieden Kunst en cultuur en Burgerschap, Mens en Maatschappij.